يادداشت دانشى مرد جليل ، عالم فاضل و محدّث ماهر ، شيخ عبّاس بن محمّدرضا قمى رحمه الله ، سال 1294 هجرى ديده به دنيا گشود . پس از سپرانيدن روزگار جوانى و فراگيرى دانشهاى رايج و مرسوم آن زمان در شهر قم ، سوى نجف اشرف خاك‌جاى اميرمؤمنان على عليه السلام رو نمود در حالى كه هجدهمين سال عمر پر بركتش را پشت سر گذاشته بود . وى به خاطر دلبستگى بسيارى كه به احاديث و ميراث برجاى ماندهء معصومين عليهم السلام داشت ، خدمتگذارى و شاگردى محدّث آوازه‌مند مرحوم ميرزا حسين نورى طبرسى درگذشتهء ( 1320 هجرى ) را برگزيد « 1 » . پس از گذشت سالها ، هنگامى كه ناراحتى مزاج و تنگى نفس دست به‌گريبان او شد ، به مسقط رأس خويش بازگشت . بعد از نوشتن چندين كتاب ، در سال 1332 هجرى به آستان مقدّس رضوى هجرت نمود و از بركت همسايگى آن امام همام عليه السلام افزون بر ارشاد و افاضهء عامّهء مردم ، آثار گرانقدر ديگرى تأليف نمود . آن مرحوم ، ديگر بار ، سال 1352 هجرى به نجف اشرف و عتبه بوسى اميرمؤمنان على عليه السلام مشرّف شد و زندگى به زير سايهء هُماى رحمت را برگزيد . تا اين كه سال 1359 هجرى كه بيمارى هميشگىاش فزونى يافت و سرانجام ، در شب بيست سوم ماه ذىحجّه چشم از جهان برگرفت و در سراى عطرآساى امام على عليه السلام در سومين ايوان از ايوانهاى شرقى باب القبله ، كنار استادش محدّث نورى به خاك سپرده شد . آرى ، رابطهء تنگاتنگ و پيوند معنوى محكمى كه با استاد داشت ، قسمتش را چنين ساخت كه تا حشر در پيش همو بيارامد - / رحمت الله عليهما . « 2 » .

--> ( 1 ) ( . همانطور كه در ) الفوائد الرضويّه ( در شرح حال محدّث نورى گفته : « من هميشه اوقات ملازم استاد خود بودم . سفر و حضر ، شبها و روزها از او استفاده وافرى نمودم تا آنكه عمرش به پايان رسيد » . ) ( 2 ) ( . براى شناخت تفصيلى وى ، ر . ك : ترجمهء خودنوشت مندرج در ) الفوائد الرضويّه ( ، تك‌نگاشت آقاى على دَوانى ، مقدّمهء جامع و ممتع استاد على اكبر الهى خراسانى بر طبع محقّق ) سفينه البحار